Πριν από λίγο καιρό στο μάθημα της ιστορίας είχαμε μια άσκηση στο τετράδιο εργασιών για τον Ερωτόκριτο με αφορμή την ενότητα Οι Έλληνες κάτω από την οθωμανική και τη λατινική κυριαρχία (1453-1821)

Ο Ερωτόκριτος είναι ένα έμμετρο ερωτικό μυθιστόρημα που το έγραψε ο Βιτσέντζος Κορνάρος. Γράφτηκε τον 17ο αιώνα στην Κρήτη. Αποτελείται από 10.012 ιαμβικούς δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους στίχους αποδιδόμενους στην Κρητική διάλεκτο. Το θέμα είναι ο έρωτας ανάμεσα σε δυο νέους, τον Ερωτόκριτο και την Αρετούσα και γύρω από αυτό περιστρέφονται και άλλα θέματα όπως η τιμή, η φιλία, η γενναιότητα και το κουράγιο. Είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της κρητικής λογοτεχνίας την περίοδο της Βενετοκρατίας.

Παραμένει ακόμα και σήμερα ένα εξαιρετικά δημοφιλές κλασικό έργο.

Περισσότερες πληροφορίες αναζητήστε παρακάτω:

Η Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα

Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών Ανέμη

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το έργο παρακάτω.

Ερωτόκριτος - Βιτσέντζος Κορνάρος

Ο Ερωτόκριτος πέρασε στην λαϊκή παράδοση και παραμένει ένα εξαιρετικά δημοφιλές κλασικό έργο, χάρη επίσης και στην μελοποίησή του από τον Χριστόδουλο Χάλαρη και την ερμηνεία του από τον Νίκο Ξυλούρη.

Το έργο συνεχίζει να εμπνέει πολλούς ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών.

Ακούστε παρακάτω στο βίντεο τον Ερωτόκριτο ερμηνευμένο από 77 καλλιτέχνες σε 40 διαφορετικά σημεία της Αττικής. Το βίντεο έγινε στο πλαίσιο της δράσης και της δημιουργίας «Παίζουμε Οικολογικά -- Ζούμε Λογικά -- Ενεργούμε Ομαδικά»!

Μια ενδιαφέρουσα ιδέα είναι και αυτή της μεταγραφής του Ερωτόκριτου σε κόμικ από τον δημιουργό κόμικ, Γιώργο Γούση και τον συγγραφέα, Δημήτρη Παπαμάρκο. Διαβάστε τη συνέντευξη που έδωσαν οι δυο δημιουργοί του κόμικ σε διαδικτυακή σελίδα εδώ.

Και παλιότερα όμως είχε εμπνεύσει το έργο δημιουργούς κόμικ και συγκεκριμένα της σειράς κόμικ Κλασικά Εικονογραφημένα. Πρόσφατα τα Χριστούγεννα του 2020 επανεκδόθηκε το τεύχος 120 με νέα αρίθμηση. Το τεύχος είχε κυκλοφορήσει την Τρίτη 19 Ιανουαρίου 1960 σε διασκευή Θ. Συνοδινού και εικονογράφηση Νίτσας Θεολόγου Σαβράμη. Πηγή εδώ.